Curatio Manus

Dün arkadaşlarımla oturup konuşurken konudan acı çektiğimi farkettim. Çok yakın bir dostum yaşımızın getirdiği olgunluğa otuz yaşında ulaşabilmeyi çok istediğini söyledi. Böylece yaşamda daha az acı çekecek ve gerçekliğe daha yakın yaşayacaktık. Dinlerken beynimde sürekli sorular oluştu. Kapitalizmin yarattığı yabancılaşmanın bizleri bile alıp içinde yok etmesini seyretmek gibi bir şeydi olanlar. Gerçek dostluklar yok dedi. İnsanlar herşeyi sadece bireysel menfaatleri için istiyorlar dedi. O sırada ben arkadaşımdan çok şey bekleyip beklemediğimi sordum kendime dile kolay yirmiyedi yıllık bir dostluğumuz var. Birbirimize bağlıyızdır. Hangi saat aranırsa aransın ne işimiz olursa olsun bir dost çağırdımı biz orada oluruz. Aslına bakarsanız iki yada üç tane çok yakın olduğum dostum dışında yaşamla pek bağımda yok ama insanların insanlıktan uzaklaşmasından büyük utanç duyuyorum. Belki fark etmeden bende onların arasına katılıp yaşamın fazla kıyısına düştüm.

Yaşamak saat sekiz beş çalışmak ve ayda bir tiyatroya sinamaya falan gitmekti sanırım. uzun zamandır buna aykırı yaşıyorum. Ama gelecek denen belirsizlik kendini kendin olmaktan alıkoyan densizlik zorluyor son zamanlarda beni.Bir şey fark ettim. Gülmeyi yarına bırakmışım. Buna itiraz ediyorum. Bugünden itibaren muhteşem gülümsememi tekrar yüzüme kondurdum. Küçük kızımla birlikte güne uyandığımızda bu neşe beni sardı. Sevgilimi özledim. Sanırım biraz da yaşamı.

Hastalıklı bir dünyayı yaratıma çevirebilmek beceri istiyor. Dün dostlarımdan biri dedi ki insan bu dünya ya ait değil. Bu ait olamadığımız toplumun ve dünyanın onun için yansıması elbette. Bu kadar kötülüğü ve hesabı anlamıyor. Yanlış anlaşılmasın bende pek anlamıyorum. Ben de ona dedimki ben kendimi bırak doğanın bir parçası olmak herhangi birşeyin parçası gibi hissetmiyorum. Yaniti güzeldi. Sen yaşamıyorsun ki bir şeye ait olasın:)

Bugün küçük kızımla güzel bir gün geçirmeyi planlıyorum. Altı yaşın tüm sevimliliği ile gülen gözlerindeki sevgi ile park istiyor. O kadar yaşayabilirim sanırım.

Orpheus